Menu

Jaren 1963-1973

Afscheidsfeest Willem van Drimmelen bij boer Calis (1964)

Willem van Drimmelen is de naam van een Zuid-Afrikaan, die in het begin van de jaren ’60 bij RC ’t Gooi speelde. Oudere Gooiers spreken met waardering over hem. Toch heeft hij slechts enkele jaren bij de club doorbracht. Die waardering spreekt ook uit het afscheid dat de club op 21 november 1964 van hem nam. Dat was tijdens een feest op de boerderij van boer Calis in Blaricum. Met Haagse rugbyers als deelnemers en de koeien van de boer als verbaasde toeschouwsters.

Willem van Drimmelen was lid van het bestuur, de ’tegniese kommissie’ en ‘breier van die eerste span’ in het seizoen 1963 – 1964. Maar niet zo lang. Hij wilde meer van Europa zien. Dat combineerde niet zo goed met vaste rugbyverplichtingen, zoals hij schreef aan de toenmalige voorzitter Bert de Boer:

In de lustrum-Scrum bij het 70-jarig bestaan van RC ´t Gooi in 2003 schreef Aart Baardwijk over Willem van Drimmelen. ”Willem rekende ik tot mijn vrienden. Hij was altijd een maandsalaris achter. De helft van de maand was hij bij mij in de kost, de andere helft bij Lien en Ton de Meij. Die hadden gelukkig een bakkerszaak, daar was altijd wel een boterham over. Willem was lid van sociëteit ”De Unie” aan de ´s Gravelandseweg in Hilversum. Hoe hij ooit door de ballotage is gekomen is mij een raadsel, want Prins Bernhard werd geweigerd, wat weer te begrijpen is.

Willem van Drimmelen met boekDaar gingen we ´s avonds kaarten: ”Aassies-jaag”, Hartenjagen, altijd om kleingeld. Een vast sluitingsuur heeft ”De Unie” niet, om 12.00 uur ´s nachts komt de ober/huisknecht in zijn pyamajasje de bestelling voor de rest van de nacht opnemen. Willem bestelde altijd een krat bier en een fles jenever. Veel rugbyers noemden hem dan ook Willem van Drinkelen en waar zijn maandsalaris heen ging is nu ook bekend. Van zijn moeder kreeg hij iedere maand 100 rand (1 rand was toen 5 gulden). Ik kreeg regelmatig brieven van zijn moeder, die wel wilde weten hoe het met Willem in het ”van god los” Nederland verging. Recepten verstuurde zij ook. Ik heb nog een barbecue recept, dat begint zo: ”men neme een halve skaap”. Zijn vader was wat harder, toen Willem na een aanrijding tweeduizend gulden moest betalen, vroeg hij geld aan zijn vader. Hij stuurde een telegram aan pa: ”stuur 400 rand of ik sit”. ´s Middags antwoord: ga jij maar sit.

Na 15 jaar niets van hem gehoord te hebben, stond hij plotseling weer voor mijn deur, met een aangeschoten vriend (die ik direct naar bed stuurde) en Frans Henrichs. Frans was de dood nabij. Willem was op weg naar Pim Westerweel in Amsterdam. Op die dag kwam ook het bericht dat Zuid-Afrika weer aan de Olympische Spelen mocht deelnemen. Hij heeft tot in de kleine uurtjes feest gevierd”.

Calis -02

Waarom het feest op de deel van boer Calis in Blaricum plaatsvond is na al die jaren niet helemaal duidelijk. Wel herinneren sommigen zich, dat hun kleding na het feest dringend naar de stomerij moest…

Zie ook:

Hannover uit en thuis

Aardig merkwaardig

 

Comments are closed.