Bouwen aan de toekomst (1982)

Kleedgebouw

In 2013 bouwt RC ‘t Gooi een nieuw kleedgebouw, worden de beide speelvelden van een nieuwe bovenlaag inclusief drainage voorzien en wordt het clubhuis verbouwd. Niet omdat we dat zo leuk vinden, maar omdat het nodig is om de club in de komende jaren voldoende ruimte te geven om te kunnen doorgroeien. Dat was ook ruim 30 jaar geleden het geval. Toen zaten we in de Utrechtse Poort en wilden we uitgroeien tot een club, waar vooral de jeugd veel meer groeiruimte had, dan het geliefde clubhuis in de Naardense vesting ons kon bieden. Over de bouwperikelen van toen.

Scrum juli 1982-03

Op 28 november 1981 vond er een buitengewone algemene ledenvergadering plaats over de nieuwbouw. Ruim anderhalf jaar eerder was er ook al een BALV aan dit onderwerp gewijd, waarin was beloofd, dat er opnieuw een ledenvergadering zou  komen, als de nodige vergunningen en financiën verkregen zouden zijn. Het voorstel om het bestuur te machtigen tot een uitgave van maximaal 350.000 gulden, waarbij een maximale schuld zou worden aangegaan van 75.000 gulden renteloos voorschot van de gemeente Naarden en een mogelijke lening van 25.000 gulden voor calamiteiten werd met algemene stemmen aanvaard. Zelfwerkzaamheid door de Gooileden zou een belangrijke rol moeten gaan spelen om de plannen mogelijk te maken.

1981-12-07 Start bouw clubhuis

Op 6 december 1981 zetten drie oud-bestuursleden, Dick Bouwman, Dolf Ubaghs en Jan Eijckelhof,  de eerste spades in de grond voor de bouwput van het nieuwe clubhuis: de bouwactiviteiten waren begonnen. In de Scrum van maart wordt de stand van zaken per 10 maart 1982 weergegeven; daaruit twee fragmenten:

Scrum maart 1982-01

Scrum maart 1982-02

Ook in de mei-Scrum weer een verhaal over de stand van de bouwactiviteiten:

Scrum mei 1982-01

De Scrum van juli 1982 was gehuld in een speciaal blauw jasje, gewijd aan het de financiering van de inrichting van het nieuwe clubhuis, waarvoor 30.000 gulden nodig was.

Scrum juli 1982-01

De leden werden opgeroepen geld hiervoor te schenken of aan de club te lenen door een of meer obligaties aan te schaffen.

Scrum juli 1982-02

In het voorwoord van de juli-Scrum schreef voorzitter Hans Grader onder meer:

Scrum juli 1982-04

In De Scrum van september 1982 stak Hans Grader z’n opwinding en ontroering over het nieuwe clubhuis niet onder stoelen of banken.

Scrum september 1982-01

In het voorwoord van de oktober-Scrum meldde de voorzitter:

Scrum oktober 1982-01

In december 1982 schreef de voorzitter in De Scrum:

Scrum december 1982-01

In de Gooi en Eemlander stond  het volgende verhaal over het afscheid van de oude en de officieuze inwijding van de nieuwe Poort op 11 december 1982.

1982-12-13 Officieuze ingebruikname vd Poort op 11 dec 1982

Op 26 februari 1983 werd de bouw van het nieuwe clubhuis afgerond met de officiële opening door burgemeester Kastein, gecombineerd met de receptie voor het 50-jarig bestaan van RC ‘t Gooi.1983-02-28 G+E Opening Poort op 26 feb 1983 deel 1

Op de krantenfoto’s met de gravende oud-bestuurders en bij de officiële opening van het nieuwe clubhuis staan kleine mannetjes duidelijk in beeld. Het zijn respectievelijk Joakim en Jerker Grader. Wat zijn ze groot geworden hè?

Felicitaties en herinneringen, door Tibor Snelders

Handig, internet. Ik kreeg het e-mailadres van Tibor Snelders te pakken en  vroeg hem om me vanuit het buitenland een felicitatiefilmpje voor op de lustrumwebsite te sturen. “Ben niet goed met computers etc., weet dus ook niet hoe je een filmpje moet maken. Concentreer me dus maar op het geschreven woord“, schreef hij terug. Hier volgt zijn verhaal.

foto029Gooi 13-14 maart 1978, bij AAC Heineken Sevens, achter: Marco Cupedo, Peter Jacobs, Jeroen Snijders Blok, Ton Jacobs, Rene van Latum, voor: Mark Dekker, Tibor Snelders, Vincent Snijders Blok, Guus Lakeman

Ik, Tibor Snelders, wil hierbij het gehele Gooi feliciteren met het 80-jarige jubileum. Wie had dat ooit gedacht, ik zeker niet, dat ‘t Gooi nog steeds zou bestaan. En wat voor een bestaan! Sinds mijn emigratie naar Nieuw-Zeeland in september 1980 is ‘t Gooi gegroeid naar een “force”, waar heel rugby-Nederland rekening mee heeft te houden. Niet alleen op clubniveau maar gelukkig ook op rugbyniveau: de laatste jaren een topclub met topresultaten. Ik had dat zeker niet verwacht. In mijn tijd was het net een jojo: het ene jaar in de ereklasse, het andere jaar er weer uit.

Tibor Parijs-03In Parijs, april 1970, tegen St. Denis. Tibor Snelders rechts, Eddy Willems links

Hoe ben ik met rugby in contact gekomen? Na een succesvolle atletiekcarrière op de midden- en lange afstanden en een gebroken been zocht ik naar iets anders. Je kent dat wel, na serieuze sport iets luchtigers met veel feestjes, lachen en met je kameraden er op uit. Ook een beetje sport natuurlijk. Dacht dat ik via Jack Heer, hoe weet ik niet meer (weet jij dat nog Jack?), in aanraking kwam met rugby. Zo rond de jaren 1963/1964. Niet speciaal er voor “gebouwd”, maar mijn snelheid had ik mee en dat was mijn pluspunt. Na niet al te lange tijd werd ik al in het eerste team opgenomen.

Tibor Parijs-04

In Parijs, april 1970, tegen St. Denis. Tibor Snelders rechts, naast de scrum

Herinner me nog als de dag van gisteren een van mijn eerste wedstrijden voor het eerste team. Tegen wie? Natuurlijk tegen onze lokale rivaal Hilversum. Positie: wing (vanwege snelheid). Zoals dat gaat, op een bepaald moment had Jan Rosman (toen internationaal spelende voor Biarritz, dacht ik) de bal en zou een try drukken. Mooi niet dacht ik weer, zal Jan even pakken. Nou die tackle ging goed, de try werd voorkomen, maar ik had wel gelijk een gekneusd sleutelbeen. Deed dus even pijn. De volgende wedstrijden speelde ik met “bescherming” (van schuimrubber) in mijn shirt. Zag er ineens een stuk gevaarlijker en indrukwekkender uit (goed voor de tegenstanders). Was ik toen een trendsetter voor dergelijke shirts? Zo’n tien jaar geleden zag je ineens ook internationals met beschermende padding spelen. Nu is dat niet meer zo, geloof ik. Al spelende “klom” ik op in de opstelling en uiteindelijk kwam ik dan op mijn plek: scrumhalf. En dat heb ik gespeeld totdat ik stopte.

Tibor Parijs-01In Parijs, april 1970, tegen St. Denis. Tibor Snelders kijkt ons aan. 

Nog een gebeurtenis die ik niet snel vergeet, was een wedstrijd in Parijs. Mijn vriendin Maud ging ook mee, kon ik mooi eens “indruk” op haar maken met mijn “internationale” carrière. Het was een modderbad en we verloren natuurlijk.Tibor Parijs-02 Maar de Fransen waren zo onder de indruk, dat ze nog wel een tweede wedstrijd tegen ons wilden spelen, tegen hun tweede of zo. Lekker Frans weet je wel, als ze maar kunnen winnen is alles goed. Ook die verloren we, maar ik werd toen “en passant” tijdens het spel even flink met mijn gezicht in de modder gedrukt. Resultaat: kon niets meer zien. Liep naar de kant en vroeg mijn “lieve” vriendin me even schoon te maken… Mooi niet, “veel te vies en jij wil toch zo graag spelen..? Je zoekt het zelf maar uit”.

Tibor met gezicht onder de modder

Desondanks is zij toch met me getrouwd en nog gelukkig na 43 jaar. Er was ook een “gefluister”, dat de Nederlandse bondscoach wel wat zag in “die kleine”..: voor het jeugdteam. Helaas, door wie weet ik niet, werd er terug gefluisterd, dat ik wel een paar jaartjes boven de “onder-21-team” grens was. Jammer, dat was dus gelijk het begin en het einde van mijn internationale rugbycarrière. Herinner me ook, dat er een nieuw bestuur kwam, Hans Plat, financiën, Hans Grader, voorzitter, en ik zou dan de jeugd voor mijn verantwoording nemen. Toen werd het concept van een team van leiders rond de jeugdteams gevormd. We realiseerden ons, dat de club het van de jeugd moest hebben om te groeien en de kwaliteit van rugby te verhogen. Per jeugdteam werden een manager (organiseren), een trainer (alleen training) en een coach (wedstrijd coaching) aangesteld. Na veel praten hadden we dat voor elkaar en ik denk dat dit het begin is geweest van de opkomst en groei van onze jeugdleden.

Tibor Jack SpanjeTibor en Jack in Spanje aan het werk

Wat nog meer? Je ontdekt kameraadschap en vriendschap. Jack en ik hebben samen een halfjaar in Spanje in een nachtclub gewerkt; de verhalen blijven alleen “tussen ons”… In september 1980 zijn we naar Nieuw-Zeeland afgevaren, of eigenlijk gevlogen. Daar heb ik ook nog een paar jaar gespeeld. Maar ja, het verschil in kwaliteit tussen Nederland en Nieuw-Zeeland was zo groot..: iedereen liep links en rechts over en langs me heen. Speelde in het “presidentsteam”, voor over 35 jarigen. Als scrumhalf, maar als er gewonnen moest worden tegen sterke tegenstanders, dan kwamen er ineens veel jongere spelers te voorschijn en stond ik er dus naast. Enfin, werd ook een dagje ouder, liep tegen de 40 en ben er toen mee gestopt.

Tibor 77870002Paul en Annet Würster op bezoek bij de familie Snelders

Contact is er toch altijd wel gebleven met de club. Pim van Doesburg was in Australië voor zaken en kwam even langs wippen. Peter en Tineke Jacobs wipten ook even binnen, Guus Lakeman kwam ook met de backpack. En in de laatste jaren Paul en Annet Würster (met vrienden). Rond 2004 “wipte” ik even langs om wat oude makkers te zien, was een leuke reünie en in 2008 was ik weer van de partij voor het 75-jarig jubileum. Was even overgevlogen.., je kent dat wel.., dat doe je dan even.

Tibor CCF21032013_00000Weerzien in 2004

We hebben een geweldige tijd gehad in Nieuw-Zeeland, het land is erg goed voor ons geweest. Heb er dingen gedaan en bereikt (o.a. ijs en yoghurt gemaakt), die ik in Nederland nooit zou hebben gedaan. Helaas.., Bjorn (onze zoon) was na zijn studie naar Europa gegaan om wat “ervaring” op te doen. Wel, dat duurde zo’n 10 jaar en hij kwam niet meer terug, trouwde met een “lovely” British girl. Kreeg een dochter en toen een tweede dochter. Dat deed ons besluiten om terug te komen naar Europa, om van onze zoon en zijn familie te kunnen genieten. Wie had dat ooit gedacht, dat we op onze oude dag nog eens zouden emigreren. Na 31 jaar in Nieuw-Zeeland gewoond te hebben, vertrokken we in mei 2011 naar Engeland en hebben ons in Surrey gevestigd.

Tibor en Jack 2008Tibor Snelders en Jack Heer bij het lustrum in 2008

Heeft het ons leven veranderd? Zeker weten, we genieten van onze 2 kleindochters, eerst woonden we een wereld van elkaar en nu (letterlijk) om de hoek. Wel even wennen.. Van 5 hectare “tuin” in Nieuw-Zeeland naar een typisch UK “huisje-met-klein-tuintje“. Maar we genieten..; niet van het weer, helaas. RC ‘t Gooi: nogmaals gefeliciteerd en op naar de volgende 80 jaar! Zal zeker proberen dit lustrumjaar nog even langs te wippen, maar dan moeten jullie wel van Hilversum winnen…

Zie ook het fotoalbum Parijs 1970, met foto’s van de modderwedstrijd tegen St. Denis.

 

Kampioen der kampioenen (1986)

scan-004-bmpDrie teams kampioen in 1986; links Gooi 2, midden Gooi 1, rechts Gooi 3. De geest van Ad van Dalen zweeft er boven.

In het seizoen 1985-1986 was RC ’t Gooi bijzonder succesvol: maar liefst 3 van de 4 teams werden kampioen in hun poule: een uitzonderlijk succes voor de club en voor trainer Ad van Dalen. Aan het eind van het seizoen zagen de ranglijsten er als volgt uit:

1986 klassementen Gooiteams

Maar welk Gooi-team had het nu het best gedaan? Als je kijkt naar het behaalde puntentotaal was dat Gooi 2, met 32 punten. Maar daar gebruikten ze wel 18 wedstrijden voor, terwijl Gooi 1 er 16 nodig had om 26 punten te halen en Gooi 3 voor evenveel punten slechts 14 wedstrijden nodig had.

Team Gespeeld Winst Verlies Gelijk Doelsaldo Punten
Gooi 1

16

13

3

0

316-93

26

Gooi 2

18

16

2

0

636-92

32

Gooi 3

14

13

1

0

450-66

26

Gooi 4

13

8

5

0

230-174

16

Om de prestaties goed te kunnen vergelijken zijn ze herberekend naar 10 gespeelde wedstrijden en is uitgerekend hoeveel van die 10 wedstrijden gemiddeld werden gewonnen en verloren. Ook is uitgerekend wat de gemiddelde score per wedstrijd was en – belangrijkste maatstaf! – hoeveel wedstrijdpunten er gemiddeld per wedstrijd werden behaald.

Team Gespeeld Winst Verlies Gelijk Doelsaldo Punten
Gooi 1

10

8,13

1,87

0

19,75-5,81

1,63

Gooi 2

10

8,89

1,11

0

35,33-5,11

1,78

Gooi 3

10

9,29

0,71

0

32,14-4,71

1,86

Gooi 4

10

6,15

3,85

0

17,69-13,38

1,23

Het blijkt dan, dat Gooi 3 in verhouding het best presteerde, met gemiddeld 1,86 behaalde wedstrijdpunten per wedstrijd, gevolgd door Gooi 2, Gooi 1 en Gooi 4. Waarmee Gooi 3 de kampioen der kampioenen was! Geen wonder ook, met een gemiddelde leeftijd van boven de 40 en gemiddeld meer dan 20 jaar rugby-ervaring. Louis van Keller schreef er in De Scrum van mei 1986 het volgende verhaal over:

1986-05 Scrum 3e teamverhaal Louis vK-01

foto024Gooi 3, kampioen in 1986. Achter: Hans van Eiken, Hans Walscheid van Dijk, Louis van Keller, ?, Paul Würster, John Hartong, Steve Clark, Joep de Fraiture, Peter Akkermans, Eddy Willems, voor: Hans Grader, Jan Willem Klein Bog, Tom Visser, Hans Plat, Joop Meijer

1986-05 Scrum 3e teamverhaal Louis vK-02

IMG_0073Nogmaals Gooi 3, in een enigszins andere samenstelling, achter: Hans Walscheid van Dijk, Hans van Eiken, Evert Frakking, Hans van den Bovenkamp, Pim van Doesburg, Peter Akkermans, Eddy Willems, Clemens Steenman, Louis van Keller, Steve Clark, voor: Hans Grader, Paul Würster, Vitus de Veth, Ruud Tinholt, Tom Visser, Joop Meijer

De oude glorie van Gooi 3 was zo realistisch om niet te willen promoveren naar een hogere klasse: dan zou er serieus getraind moeten worden en dát was nou niet helemaal de bedoeling… Vandaar dat de volledige bezetting van Gooi 3 en Gooi 4 van team wisselde, waarmee het later fameuze 4e team geboren was.

September 1980: 148 – 13 voor RC ’t Gooi

foto038’t Gooi bij de AAC Sevens 1980. Achter: Peter de Graaf, Max Schindler, Eddy Willems, Peter Jacobs, Joost Kleeblad, voor: Joep de Fraiture, Vincent Snijders Blok, Mark Dekker, Ton Steenwinkel

Soms zit ’t alleen maar tegen, vaak een beetje mee én een beetje tegen en een doodenkele keer zit ’t alleen maar mee. Zoals in september 1980. Zes uitslagen en vier wedstrijdverslagen op één pagina van De Scrum en alleen maar overwinningen. Vier van de zes zelfs met nul punten tegen. En zowel Gooi 1, Gooi 2 als Gooi 3 leverden hierin hun aandeel. We hebben vast met ons hoofd in de wolken gelopen: heel eventjes tenminste…

foto039Hanzen en Peters team, 1980. Achter: Hans Heijning, Hans van Diest, Hans van ’t Veer, Hans Plat op de schouders van Paul (…?) Wurster, Hans Grader, Hans Walscheid van Dijk, Hans van Eiken, Hans van den Bovenkamp, Hans den Ouden, voor: Johannes Völker?, Peter Lakeman, Peter de Graaf, Peter Oomens, Peter Jacobs, liggend: Peter Akkermans 

Hierbij de bewuste pagina uit De Scrum van oktober 1980; omdat ’t zo lekker is…

1980-10 Scrum wedstrijdverslagen

foto052Gooische Oude Meesters, 19 oktober 1980, achter: Ernst Sandtmann, Hans Heijning, Sean Gallagher, Hans Walscheid van Dijk, Peter Jacobs, Hans Grader, Chris Veerman, Jan Postma, Karel Stein, Pim Westerweel, Evert Frakking, voor: Eisse zorge, Henny Westerweel, Ton de Meij, Jack Heer, Roel Wijmans, Paul Würster

Diederik en het lustrumfeest in de Promerskazerne (1968)

Diederik van NijveldStatiefoto van Diederik van Nijveld

We hebben ’t over 1968: de Vietnam-oorlog was gaande, net als studentenopstanden, stakingen en de moord op Martin Luther King. Jan Jansen won de Tour, de eerste uitzending van de Fabeltjeskrant vond plaats en Egbert Douwe had een hit met “Kom uit de bedstee, m’n liefste”. Dat jaar dus. Een lustrumjaar voor RC ’t Gooi en ook anderszins een periode, waarin er ontwikkelingen binnen de club gaande waren. Zo wilden we al enige jaren een eigen veld hebben. Dat zou zo’n 30.000 gulden gaan kosten en die had de club niet. Maar hoe kom je aan die centen?

Op een gegeven moment – wanneer precies is niet helemaal duidelijk, maar het zou best in 1967 geweest kunnen zijn – bedacht iemand, dat er een symbool voor de actie “Eigen veld” zou moeten komen en verscheen Diederik op het toneel. Een dwerggeitenbokje, dat gesierd werd met de functionele achternaam “van Nijveld” en dat tevens de mascotte van RC ’t Gooi werd.

Diederik in jubileumboek-01

Diederik in jubileumboek-02

foto114

RC ’t Gooi 1968, achter: Ton de Mey, Egbert Otten, H. Werkman, Chris Veerman, L. Dorrestijn, midden: Hans Walscheid van Dijk, J. van Leeuwen, Louis van Keller, A. Fijth, Kees van Gelderen, voor: Jack Heer, Hans Grader, Chris Plat, Joop Smaal, Richard Slabbers en het bokje Diederik van Nijveld

Op zondag 5 mei 1968 ging Diederik op dienstreis naar Amsterdam, om daar als mascotte voor RC ’t Gooi te fungeren bij het jaarlijkse AAC 7-a-side toernooi. Altijd gezellig, meestal goed weer, mooie wedstrijden en veel oude bekenden om een praatje mee te maken. Geen wonder dus, dat het toezicht op Diederik even verslapte. Diederik-02Het laatst werd hij gezien in het gezelschap van enkele kinderen, die met hem aan de wandel waren. Zoeken leverde niets op en zonder Diederik vertrok men enigszins ongerust weer naar ’t Gooi.

1968-05-11 uitnodiging feest 7e lustrum Promerskazerne-01De verdwijning van Diederik was des te vervelender, omdat hij weer “in functie” zou moeten zijn bij de viering van het zevende lustrum, die de zelfde week op zaterdag 11 mei zou plaatsvinden. Onzekerheid over het welzijn en de verblijfplaats van Diederik zou op z’n minst een schaduw over de feestelijkheden werpen. Die ongerustheid klinkt door in de krantenberichten die er in die week  verschenen. En er waren ook vermoedens…

De voorbereidingen voor het lustrumfeest gingen ondertussen in alle hevigheid door en dat moest ook wel, want het zou groots aangepakt worden:

1968-05-11 Lustrumfeest Promers-01

1968-05-11 Lustrumfeest Promers-02

Van de voorbereidingen en van de ongerustheid over het lot van Diederik getuigt ook het volgende krantenartikel:

Diederik-01

Bij het feest is de opluchting groot, als Diederik gezond en wel zijn opwachting maakt, nadat zijn ontvoerders – de Utrechtse Rugbyclub – eerst de indruk hadden gewekt, dat het slecht met Diederik was afgelopen. Een Utrechter in een bebloede witte slagersjas met een blad waarop botten, vlees en een kop van een bokje lagen vertelde, dat ze zo’n honger hadden gehad, dat ze Diederik hadden opgepeuzeld. En ook dit verhaal verscheen in de krant:

Diederik-03 weer terecht1Diederik-03 weer terecht2

Het was een groots en gedenkwaardig feest geworden, met zo’n 500 deelnemers. Op 13 mei 1968 deed de krant verslag van de feestelijkheden (bron: Streekarchief Gooi en Vechtstreek).

Verder hebben we helaas geen foto’s van de receptie op het stadhuis en van het feest in de Promerskazerne. Wie wel?

Promers kazerne (1876)Het lustrumfeest in 1968 vond plaats in de Promerskazerne (1876) in de Naardense vesting

Intussen kennen we – dankzij URC’er Ed van Engelen – ook het Utrechtse achter-de-schermen verhaal over Diederiks ontvoering, dat verscheen in het clubblad van URC. De kwade genius was Koos van Schaik, geassisteerd door twee omgekochte jeugdleden. De stunt wordt met smaak opgediend en is bij de Utrechters blijkbaar net zo legendarisch als bij RC ’t Gooi:

Diederik-00

Zie ook het interview met Koos van Schaik over Diederik onder ‘Interviews’.

Terug naar de toekomst in 1997

1997-08 Nieuw elan krantenartikelOver bergen en dalen: zo loopt onvermijdelijk de weg die een sportclub door de jaren heen aflegt. Voor RC ’t Gooi is dat niet anders en de kunst voor de bestuurders van de club is natuurlijk om de dalen zo min mogelijk en zo kort mogelijk te bezoeken. In 1997 zat de club in een dalletje. Er was een projectteam “Terug naar de toekomst”, dat analyseerde wat er goed en minder goed ging bij de club. Er kwam een nieuw bestuur en een nieuwe outfit voor de selectiespelers.

Het projectteam stelde een heuse analyse van kansen en bedreigingen en sterkten en zwakten op, een zogenaamde SWOT-analyse. Die zag er zo uit:

1997-08 SWOT-analyse

Zeker geen opsomming van alleen maar ellende, maar een evenwichtige inschatting van de plussen en minnen bij de club. De mogelijkheden tot verbetering zaten vooral bij de structuur, de bezetting, de communicatie en de doelstellingen van RC ’t Gooi. Er werden concrete maatregelen genomen, zoals een goed opgezette organisatiestructuur met alle commissies ingevuld, taakomschrijvingen, een jaarplanning van alle activiteiten (wedstrijden, toernooien, trips, feesten e.d.) die in De Scrum gepubliceerd werd en een lijst met actiepunten op de gebieden werving, archivering, financieel beleid, sponsoring, PR-activiteiten, communicatie, oud-ledencontact en technische commissie. Er werden doelen gesteld voor de korte, de middellange en de lange termijn. Er waaide een nieuwe wind.

1997-08 OrganigramBij die nieuwe wind hoorde een nieuw bestuur. De verandering was rigoreus: op alle functies werden nieuwe bestuursleden actief. Nou ja: nieuw..? Als “terug naar de toekomst” ergens voor gold, dan was het wel voor het “nieuwe” bestuurlijke veteranen-duo Hans & Hans. 1997-08-30 GooidagHans Grader keerde terug als voorzitter en Hans Plat als penningmeester. Verder John Pel (vice-voorzitter), Tineke van Eiken (secretaris) en Frank Steginga (hoofd TC): ook geen onbeschreven bestuurlijke bladen. De bezetting van de meeste functies en commissies buiten het bestuur bleef vooralsnog ongewijzigd.

De opening van het seizoen 1997 – 1998 vond plaats op de Gooidag op 30 augustus. De grote blikvanger was de nieuwe outfit van de selectiespelers, beschikbaar gesteld door Ab’s Fashion: blazer, broek, shirt, stropdas: een complete set waarin de selectiespelers zich buiten het veld gelikt konden vertonen. De foto’s laten een ontspannen lancering van de nieuwe kleding zien en een gezellig feest. Kennelijk viel het wel mee met de stress van “terug naar de toekomst”.

1997-08-30 Gooidag-05

1997-08-30 Gooidag-09

1997-08-30 Gooidag-15

De Nijenrode connectie

Nijenrode kasteelKasteel Nijenrode

Een van de bronnen van RC ’t Gooi spelers was Nijenrode, of zoals het tegenwoordig gespeld wordt Nyenrode. In het Breukelense kasteel aan de Vecht werden studenten opgeleid voor leidinggevende posities in het bedrijfsleven en er werd ook heel wat afgesport; kijk maar. Zo was er een RC Nijenrode, die ooit met twee teams in de competitie meespeelde. Na hun studie kwamen sommige van deze rugbyers bij RC ’t Gooi terecht. Wat is hun verhaal?

Arnold de Wolf: “prachtig modderbad..”

Arnold de Wolf passt de balArnold de Wolf als vliegende scrum half, rond 1959

Niet zo lang geleden gaf iemand mij deze foto. Die vliegende scrumhalf ben ik, toen ik pas bij ’t Gooi speelde tegen mijn oude team Nijenrode op hun prachtig modderbad terrein, waar ik veel uren doorgebracht heb. Ik heb zoveel herinneringen aan de tijd dat ik op Nijenrode (toen nog N.O.I.B., Nederlands Opleidings Instituut voor het Buitenland) rugbyde. Onze gymleraar was Frank Brookman, die ook in het team meespeelde elke zondag. Een prachtvent en type zoals de Engelse jongens die we nu op de club hebben. Iemand die zo verdraaid goed kon spelen en ook nog het hele team enthousiast maakte. Van de wedstrijden tegen ’t Gooi herinner ik me niet veel, behalve dat het altijd een waanzinnig gezellige boel was met hun. De sterke teams waren toen AAC en Te Werve uit Den Haag, waar veel Engelse Shell mensen speelden.

Ik was op Nijenrode van 1956 tot en met 1958. Daarna was mijn eerste baan in Utrecht. Tijdens een van mijn weekendbezoeken aan mijn ouders, die in Naarden woonden, ben ik een keer gaan kijken naar Rugby Club ’t Gooi, omdat mijn vroegere overbuurjongen, Dick Bloksma, daar speelde. Ik stond aan de kant en opeens was daar Loek van Keller die op mij afkwam en zei: “Ben jij niet die scrum half van Nijenrode?”. Op mijn bevestigend antwoord riep Loek naar zijn maatjes: “Wie heeft er nog een broek? Wie heeft er nog een shirt? Wie heeft er nog een paar schoenen?”…….en 10 minuten later speelde ik in mijn eerste wedstrijd voor ’t Gooi.

1974, Arnold de Wolf, Henny Westerweel, Ton de Mey, Hans van den Bovenkamp

Oude Meesters Hilversum – ’t Gooi in 1974, met Arnold de Wolf, Henny Westerweel, Ton de Mey en Hans van den Bovenkamp

Daar heb ik tot ca. 1974 gespeeld, toen ik het te druk kreeg in mijn eigen onderneming. Van 1958 tot 1967 heb ik er bijna geleefd. In 1967 ontmoette ik Ammy waarmee ik trouwde in 1968 en nu 45 jaar later, nog steeds heel erg gelukkig getrouwd ben! Overigens kwam deze ontmoeting ook door Dick Bloksma, die in het toenmalige Diaconessen ziekenhuis lag en die ik bezocht even voor een donderdagavond training. Ammy was bevriend met Dick’s vrouw en kwam ook even langs… Jammer genoeg is Dick vorig jaar overleden.

Hans Walscheid van Dijk: “keihard in m’n gezicht..”

Mijn eerste rugbywedstrijd (in 1962) zal me altijd bijblijven. Ik zat op Nijenrode en mister Prowse, de rugbytrainer, haalde mij over om te gaan rugbyen. We speelden in Eindhoven tegen RCE en tijdens de wedstrijd werd ik getackled. Ik lag met de bal in m’n handen op de grond en passte de bal naar mister Prowse. Dit bleek een enorme fout te zijn, want de ref floot: penalty-kick voor RCE (in die tijd was dit niet toegestaan). Mister Prowse was woedend en gooide de bal keihard in m’n gezicht. Ja, de regels van ’t edele rugbyspel waren me nog niet bijgebracht.

Hans Walscheid van Dijk, staand 3e v links, 1962 op NijenrodeHans, staand, 3e van links als sportkampinstructeur in 1963

Er volgde toch nog een gezellige derde helft en dat deed mij besluiten om mijn voetballidmaatschap om te zetten in ’n rugbylidmaatschap. Ik heb er nooit spijt van gehad. Op de foto staat ’n aantal sportkampinstructeurs die op Nijenrode 1e-jaarsstudenten mochten afknijpen. Ik sta derde van links. Helaas heb ik geen rugbyfoto uit die tijd.

Ook Hans van Eiken en Peter de Graaf bezochten Nijenrode en speelden daar rugby. Van hen ontvingen we geen verhaal over hun Nijenrode-rugby herinneringen. Peter staat nog wel op de Nijenrode-teamfoto hieronder, maar Hans blijft helemaal onzichtbaar. Jammer.

1970-03-19 Nijenrode-foto Pim

RC Nijenrode, trip naar Londen in maart 1970, staand, 5e van links Peter de Graaf, 7e van links Pim van Doesburg, geheel rechts coach John Prowse

Pim van Doesburg: “voor het ontbijt een rondje park..”

1969-10 Ruime Gooi-zege op NijenrodeOktober 1969: Ruime Gooi-zege op Nijenrode

In 1969-1970 heb ik op Nijenrode de éénjarige CT cursus gevolgd. Het was een leuke en inspirerende tijd en er werd veel aan sport gedaan. Ik heb mij toen aangemeld bij de rugbyclub en in die tijd speelden we ook al tegen ’t Gooi. Dat was zonder meer de gezelligste club om tegen te spelen (ik geloof dat we ook wonnen) en de kelderbar werd na afloop langdurig bezocht. ’s Ochtends vroeg voor het ontbijt deden we een rondje park (3 km), ongeacht hoe brak we nog van de vorige avond waren. De keuze om daarna lid van RC ’t Gooi te worden was bijzonder makkelijk.

Tom Visser: “niet onmiddellijk enthousiast..”

Op Nijenrode maakte ik kennis met rugby. Dat was in 1969 en ik was 18 jaar. In de introductietijd voor de eerstejaars zat een rugby-demonstratiewedstrijd: Nijenrode tegen ’t Gooi. Ik was niet onmiddellijk enthousiast en werd dat jaar nog geen lid van RC Nijenrode. Maar in het gewone lesprogramma zat ook veel sport, waaronder rugby. Daardoor kreeg ik de smaak te pakken.

De voorzitter van de rugbyclub was tevens sportdocent en rugby was vaste prik in zijn lessen. John Prowse, zo heette hij, kreeg zo een goed beeld van het rugby-potentieel onder de studenten. In het tweede jaar werd ik lid van de rugbyclub en gebombardeerd tot captain van het tweede team. Nijenrode speelde toen met één team in de B-poule en het andere in de C-poule. Mijn eerste wedstrijd speelde ik als prop: lang genoeg om te ontdekken, dat dit mijn positie niet was. In de driekwarten was ik beter op m’n plaats.

1971 Nijenrode sevens

Nijenrode sevens team 1971, 2e van links Jan Postma, 3e Tom Visser, geheel rechts Leo Koot

We organiseerden een intern seven a side toernooi. Het team op de foto won. Van dit team werden er drie later lid van RC ’t Gooi: Leo Koot, Jan Postma en ik. Leo was snel weer vertrokken en Jan bleef enkele jaren. Ik kwam na de nodige omzwervingen en een zestal rugbyclubs in 1976 als laatste van de drie bij RC ’t Gooi terecht en bleef het langst. Ik werkte in die tijd bij de AMRO bank. Daar werkten nog meer Gooiers, zoals o.a. Hans Grader, Jan Postma en Peter de Graaf. Die haalden mij over om bij RC ’t Gooi te gaan spelen.

Weinig wedstrijden...Nijenrode rugbyers in de modder

Michiel de Graaf: “nooit bij Nijenrode gespeeld..”

Ik heb nooit bij Nijenrode gespeeld toen ik daar zat. Wat betreft wedstrijden gebeurde er niet zoveel meer, ik ben destijds weer bij ’t Gooi gaan spelen.

Mackenzie Masaki: “I played only once with them..”

I was in Nyenrode between 2011 and 2012. Graduated class of 2012. I was a playing member for the Nyenrode rugby club. There are two forms of memberships, playing members and club members. I played only once with them. They did not have that many games, though they were trying to introduce some more structure to the club. I do not have a photo of me in the school kit.

Het plakboek van Jack (1968 e.v.)

“Ja, toen deed je dat nog”, zegt Jack Heer over het oude plakboek, dat door Margot toch nog teruggevonden werd. Er zitten krantenartikelen en -foto’s in, die met elkaar een aardig beeld geven van de betreffende periode. Die begint in april 1968, toen RC ’t Gooi kampioen van de B-poule werd, en loopt door tot in september 1971, het begin van het rugbyseizoen 1971-1972.

Daarna valt er een gat van zo’n 10 jaar, waarna er knipsels bewaard zijn van enkele hoogtepunten uit de clubgeschiedenis. De eerste spade voor het nieuwe clubhuis, in december 1981, komt aan bod en de officieuze ingebruikname, 12 maanden later. En natuurlijk de officiële opening van de nieuwe Poort in februari 1983 en het verschijnen in maart 1983 van het jubileumboek bij ons 50-jarig bestaan.

Maar de kers op de taart is het vergeelde en half-vergane nummer van 6 januari 1970 van het weekblad Sport Expres, dat die maand één jaar oud was. De voorpagina vertoont een opvallende gelijkenis met het Duitse Bild Zeitung en wordt gesierd door een grote rugby-foto. Een lichtbesnorde en -bebaarde speler levert een dive-pass af en Jack beweert, dat hij die speler is. Verderop in het blad worden twee volledige pagina’s gewijd aan de bewuste wedstrijd: de nieuwjaarswedstrijd van oud-internationals tegen jonge internationals, gespeeld bij RC Hilversum.

Behalve Jack (hij zal zich toch niet vergissen..?) zien we ook andere bekende namen in beeld, zoals Jus van Doorn (HRC en later bondsvoorzitter), Leo Bogers (AAC) en onze latere trainer Richard Majoor (RCH). De toon van het verhaal is badinerend, vanwege de geringe belangstelling voor deze wedstrijd in de sneeuw. Maar er is gerechtigheid: het blad is al lang ter ziele en rugby spelen we nog steeds.

Zie ook de fotogalerij “Jack’s plakboek”.

1971: Nederlands eerste damesrugbywedstrijd

Rugbyende dames: vandaag de dag vinden we dat tamelijk gewoon. Maar er was een tijd, dat daar heel anders over gedacht werd. Dat was vóór 4 september 1971. Op die dag speelden Gooi-dames de eerste Nederlandse damesrugbywedstrijd en nog wel gemengd, namelijk tegen een Gooi-herenteam. Bedoeld als spectaculaire seizoensopening en als publiekstrekker. En dat hebben we geweten.

Er gingen heuse uitnodigingen de deur uit naar pers, radio en televisie, sportverenigingen, oud-leden en andere geïnteresseerden en de wethouder van sport zou de aftrap verrichten. Er verschenen aankondigingen in de plaatselijke pers (bron: Streekarchief Gooi en Vechtstreek): MGNRD04_NRD-Canon-009_0060_001

Het werd een groot succes. Het NOS Journaal kwam met een cameraploeg net als het actualiteitenprogramma Brandpunt en een Duitse televisieploeg. En ook de kranten schreven volop over het evenement. De dames speelden in de volgende opstelling, waarbij de raadselachtige ‘Petra A.’ bij velen beter bekend is onder de mannelijke variant van haar voornaam:

 

 

Uit het jubileumboek RC ’t Gooi 1933-1983 de volgende krantenknipsels:

In ons clubarchief bleken – en dat was een verrassing! – diverse foto’s van het evenement aanwezig te zijn. Een paar voorbeelden:

Hoe groot de belangstelling ook was, er vallen wel een paar kanttekeningen bij te maken. De belangstelling voor de ‘echte’ wedstrijd die volgde op de dameswedstrijd was een stuk minder. En ook bij volgende wedstrijden was er geen sprake van een duidelijk gestegen belangstelling. Het zou verder nog vele jaren duren, voor het damesrugby in Nederland enigszins van de grond kwam. Rugby Club ’t Gooi beschikt nog steeds niet over een damesteam.